Metoda obliczania kratownic statycznie niewyznaczalnych w dwóch etapach

Przedmiotem pracy jest dwuetapowa metoda obliczeń kratownic płaskich statycznie niewyznaczalnych, którą autor zdefiniował podczas wstępnych obliczeń pewnej grupy struktur przestrzennych, uprzednio także opracowanych przez niego. W metodzie tej zastosowano zasadę superpozycji w stosunku do schematów statycznych kratownic oraz wyników obliczeń uzyskanych w każdym z etapów. Jej istotą jest odpowiednie redukowanie liczby prętów podstawowej postaci kratownicy statycznie niewyznaczalnej tak, aby dla każdego z dwóch kolejnych etapów uzyskiwać kratownice statycznie wyznaczalne, dla obliczenia sił, w prętach których można zastosować np. metodę Cremony lub metodę Rittera. Stosując ogólne warunki równowagi oraz odpowiednio zasadę superpozycji, można łatwo i prosto obliczyć zbliżone wartości sił działających w kratownicy o schemacie wyjściowym. Proponowana metoda dwuetapowa daje wyniki przybliżone, ponieważ w każdym z etapów obliczana jest kratownica statycznie wyznaczalna i w tych procesach nie uwzględnia się stosunku sztywności prętów łączących się w poszczególnych węzłach.

Słowa kluczowe: obliczanie kratownic płaskich, metody obliczeń