ENG FB kontakt

24.06.2018

Strona główna Dla studentów Wiadomości z kół naukowych Studencki lądownik bliżej Marsa

Studencki lądownik bliżej Marsa

21-05-2018

Projekt Eagle to studencki projekt wielkogabarytowego lądownika marsjańskiego, realizowany przez studentów Politechniki Wrocławskiej. Jako jeden z pięciu najlepszych projektów z całego świata, a przy tym jako jedyny z Polski został wybrany do finału konkursu „Red Eagle - International Student Engineering Contest to Design Mars Lander”. Konkurs odbędzie się w sierpniu w Pasadenie (USA), a zorganizowany został przez The Mars Society przy współpracy z NASA.

 

- Projekt powstał w ramach działalności Koła Naukowego Pojazdów Niekonwencjonalnych OFF-ROAD na Politechnice Wrocławskiej. Koło było wielokrotnie już nagradzane na międzynarodowych zawodach łazików marsjańskich Scorpio. W tym roku zmierzyliśmy się z trudniejszym wyzwaniem, które od wielu lat nurtuje wszystkie agencje kosmiczne i blokuje możliwość zasiedlenia nie tylko Marsa, ale i innych pobliskich planet. – mówi Justyna Pelc, lider Projektu Eagle.

 

Zespół realizujący projekt lądownika marsjańskiego

Zdj. Zespół realizujący projekt lądownika marsjańskiego

 

Houston, mamy (10-tonowy) problem!

Największym problemem związanym z kolonizacją Marsa jest znalezienie sposobu na wysłanie tam całego niezbędnego do przeżycia wyposażenia. Dlatego przed studentami postawiono zadanie zaprojektowania lądownika, który umożliwi dostarczenie na Czerwona Planetę minimum 10 ton ładunku. Jednocześnie, konstrukcja musiała być możliwa do zbudowania i wysłania na Marsa do 2026 roku.

Zadanie nie jest łatwe. Dotychczas największym ładunkiem, jaki ludzkość dostarczyła na Marsa, był ważący około 1 tonę łazik Curiosity. Dlaczego to taki problem?

- Pierwszym problemem jest atmosfera Marsa. Ma dużo mniejszą gęstość niż ziemska, więc powszechnie stosowanych na Ziemi metod (np. użycie spadochronu) nie da się zastosować. Innym problemem jest fakt, iż obecne rakiety (oraz rakiety, które do 2026 r. mają powstać) znacznie ograniczają wymiary i wagę lądownika. Dodatkową trudność sprawia też ewentualny powrót z Marsa na Ziemię.. – tłumaczy Krzysztof Basiak, specjalista ds. deceleracji

Konkurs zmuszał do wypracowania rozwiązania dla wielu problemów związanych z eksploracją w zaledwie kilka miesięcy.

 

Szkolenie z prowadzenia projektów kosmicznych, które przeprowadził dla zespołu jeden z pracowników ESA

Zdj. Szkolenie z prowadzenia projektów kosmicznych, które przeprowadził dla zespołu jeden z pracowników ESA

 

From zero to… space engineers!

Tak trudny problem wymagał kompleksowego podejścia. Zespół złożony był ze specjalistów z zupełnie różnych działek – od mechaników i elektroników, przez inżynierów materiałowych po biologów oraz fizyków. Ze względu na specyfikę projektu, konieczne było też wsparcie merytoryczne specjalistów z branży. Swoją pomoc zaoferowali pracownicy z podmiotów takich, jak ESA, CERN oraz Mars Society Polska.

 

O koncepcji słów kilka…

Lądownik Eagle został zaprojektowany w ten sposób, aby optymalnie wykorzystać przestrzeń ładowni potencjalnej rakiety nośnej projektowanej przez NASA - Space Launch System. Jako konstrukcję nośną wykorzystano kadłub półskorupowy, który pozwolił na uzyskanie optymalnego stosunku wymaganej wytrzymałości do masy. Ładownia, która została umieszczona w dolnej centralnej części lądownika, jest jednocześnie windą towarową, co znacznie ułatwia proces rozładunku. Natomiast przestrzeń ładunkowa zaprojektowana jest w ten sposób, że moduł windy bez problemu może być wymieniony na moduł umożliwiający podtrzymanie życia dla ludzi.

 

Przekrój wnętrza lądownika z wysuwaną ładownią, którą można zastąpić modułem podtrzymywania życia

Zdj. Przekrój wnętrza lądownika z wysuwaną ładownią, którą można zastąpić modułem podtrzymywania życia

 

Najtrudniejszym zadaniem było opracowanie metody deceleracji statku w trakcie wchodzenia w atmosferę. Zagadnienie to jest trudne ze względu na wspomnianą wcześniej charakterystykę atmosfery Marsa, która przy większych masach całkowicie wyklucza korzystanie z takich metod hamowania jakie wykorzystują wspomniane już spadochrony. Wytracenie prędkości przy użyciu silników (jak miało to miejsce w przypadku lądowań na Księżycu) również nie wchodzi w grę ze względu na konieczność wykorzystania dużej ilości paliwa rakietowego, a co za tym idzie - bardzo duże koszty (związane głównie z koniecznością transportu paliwa pomiędzy planetami). Jedynym rozsądnym rozwiązaniem jest połączenie kilku metod deceleracji. W projekcie wrocławskich studentów są to: hamowanie aerodynamiczne z wykorzystaniem modułu HIAD (Hypersonic Inflatable Aerodynamic Decelerator) oraz użycie silników rakietowych w końcowej fazie lądowania.

 

Przekrój wypełnionych gazem pierścieni, które umożliwiają hamowanie aerodynamiczne, czyli wytracenie prędkości dzięki oporom powietrza

Zdj. Przekrój wypełnionych gazem pierścieni, które umożliwiają hamowanie aerodynamiczne, czyli wytracenie prędkości dzięki oporom powietrza

 

HIAD to moduł, który pozwala na zwiększenie efektywnej powierzchni hamowania aerodynamicznego poprzez wypełnienie gazem kilkunastu materiałowych pierścieni o zwiększającej się średnicy. Pierścienie te tworzą stożek. Wykorzystanie tej technologii pozwala na wytracenie znaczącej wartości prędkości. Po wykonaniu swojego zadania moduł jest odrzucany, co pozwala na zmniejszenie masy całego lądownika i finalne lądowanie z wykorzystaniem silników.

Bez innowacji nie obyła się również elektroniczna strona projektu. Wykorzystano druk 3D elektroniki, co pozwoliło znacznie zredukować masę układów przy jednoczesnym zachowaniu niskich kosztów produkcji. Drukowana elektronika może być również bardzo cienka, a przy tym giętka. Na obecnym stopniu technologicznym można wydrukować już większość czujników używanych w branży kosmicznej np. temperatury, wilgotności, ciśnienia, siły wiatru, promieniowania UV, a także wiele, wiele innych.

 

Wizualizacja lądownika na Marsie

Zdj. Wizualizacja lądownika na Marsie

 

Co ciekawe, w dniu wysyłania końcowego raportu do organizatorów konkursu NASA opublikowało film, przedstawiający po raz pierwszy ich koncepcję lądownika marsjańskiego. Studenci Politechniki Wrocławskiej pomysłowością dorównują największym „mózgom” branży kosmicznej.

 

To mała suma dla człowieka, ale wielka dla Projekt Eagle

Od spełniania marzeń i wzięcia udziału w finale konkursu, który odbywa się w Stanach Zjednoczonych, studentów dzieli tylko... spora suma pieniędzy, niezbędna na lot i zakwaterowanie.

- Szukamy osób i podmiotów, które chciałyby nas wesprzeć. Jako jedna z pięciu drużyn na świecie i jedyna z Polski, będziemy na tych zawodach reprezentować nie tylko naszą uczelnię, ale i cały Polski Sektor Kosmiczny. – mówi Ania Wójcik, lider techniczny projektu

Więcej informacji o projekcie oraz opis możliwości jego wsparcia znajdują się na stronie internetowej: www.scorpio.pwr.edu.pl.

 

Źródło: Koło Naukowe „OFF-ROAD", Politechnika Wrocławska

Nasze propozycje

Rysunek techniczny w mechanice i budowie maszyn
Paweł Romanowicz

Rysunek techniczny w mechanice i budowie maszyn

Wydawnictwo Naukowe PWN

To nowoczesna publikacja dotycząca zagadnienia istotnego dla każdego inżyniera – sporządzania i...

Podstawy konstrukcji maszyn. Ćwiczenia
Ryszard Knosala, Aleksander Gwiazda, Andrzej Baier, Piotr Gendarz

Podstawy konstrukcji maszyn. Ćwiczenia

Wydawnictwo Naukowe PWN

Publikacja jest skierowana m.in. do studentów mechaniki i budowy maszyn, automatyki i robotyki,...

Internet of Things. Nowy paradygmat rynku
Łukasz Sułkowski, Dominika Kaczorowska-Spychalska (redakcja naukowa)

Internet of Things. Nowy paradygmat rynku

Difin

Książka przedstawia istotę IoT w sposób interdyscyplinarny. Pokazuje, jak Internet Rzeczy modyfikuje...

Elastyczna automatyzacja wytwarzania. Obrabiarki i systemy obróbkowe
Jerzy Honczarenko

Elastyczna automatyzacja wytwarzania. Obrabiarki i systemy obróbkowe

Wydawnictwo Naukowe PWN

W książce omówiono stosowane formy organizacji produkcji, zagadnienia automatyzacji produkcji oraz...

Nasi partnerzy